گزارشی از مهمترین نکات مربوط به «قنات در شهرهرند».
باسمه تعالی پیشگفتار در روزگاران قدیم، ساکنین سرزمین های خشک و بی آب ایران زمین دست به اختراع عجیبی زدند. آنها پی بُردند که با حفر دالان هایی در دل خاک، می توانند به آب های ساکن و پنهان زیر زمین دست یابند و آن را در نقاطی که بدان نیاز دارند بر سطح زمین جاری سازند؛ این هنر هدایت آب، در شرق ایران "کاریز" و در غرب آن "قَنات" نامیده می شود. برای حفر قنات، نُخُست یک مقنّی با تجربه مکانِ مَظهرِ آن را در کنار آبادی تعیین می کند و سپس به نسبت آن در بالا دست، مکان
برچسب:
نویسنده: آرشان احمدپور